რუბრიკები
ტკივილი კუჭის მიდამოში
ტკივილი კუჭის მიდამოში

კუჭის რეზექციის შემდგომი მოვლენები
მიზეზთა გამო, მაგალითად, პენეტრირებული (სხვა ორგანოში ჩაზრდილი) წყლულის პერფორაციის, სისხლმდენი წყლულის, სიმსივნისა და სხვათა არსებობის დროს, ქირურგები ზოგჯერ კუჭის რეზექციას მიმართავენ - ამოკვეთენ კუჭის სხვადასხვა ზომის ნაწილს, რის შემდეგაც ახლო თუ შორეულ მომავალში შესაძლოა ისეთმა პრობლემებმა იჩინოს თავი, რომლებსაც კუჭის მიდამოში ტკივილი ახასიათებს.


დემპინგსინდრომი
დემპინგსინდრომს ანუ "გადაცვენის სინდრომს" მრავალი სიმპტომი აქვს. ამ გართულებას რეზექციის შემდგომ დარღვევათა ნუსხაში სიხშირით პირველი ადგილი უკავია. იგი უმეტესად რეზექციის შემდეგ მალევე, ავადმყოფის გაწერამდე ვითარდება, უფრო იშვიათად - მოგვიანებით, 0,5-1 წლის შემდეგ. დემპინგსინდრომის განვითარების მიზეზები ბოლომდე გარკვეული არ არის. მას განაპირობებს საკვების ნორმალური მონელების მოშლა - საჭმელი კუჭში არ ყოვნდება, სწრაფად გადადის ნაწლავებში, ირღვევა ორგანოთა სეკრეციული (ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებების გამოყოფის) ფუნქციები და ა.შ. საკვების მიღებიდან რამდენიმე წუთში თავს იჩენს სიმძიმის შეგრძნება ან ტკივილი კუჭის მიდამოში, ავადმყოფს წამოახურებს, ოფლს ასხამს, ეუფლება სისუსტე, თავბრუ ეხვევა, პულსი უხშირდება, იშვიათად ამას გულისრევა, პირღებინება, ფაღარათიც ერთვის. ავადმყოფი იძულებულია დაწვეს (ზოგჯერ მწოლიარე ჭამს). დემპინგსინდრომს აძლიერებს ტკბილი, ზოგჯერ ცხელი, თხიერი საკვები, გაძღომა. მოვლენები გრძელდება რამდენიმე წუთს, არა უმეტეს ნახევარი საათისა. მძიმე შემთხვევებში ავადმყოფმა შესაძლოა მოკლე ხნით გონიც დაკარგოს. მკურნალობა ითვალისწინებს ორგანიზმის მომაგრებას. მსუბუქი დემპინგსინდრომი სპეციალურ მკურნალობას არ მოითხოვს. ეფექტიანია დიეტის რეგულირება - ხშირად და მცირე ულუფებით კვება, მკვრივი საკვები; თხიერი, ნახშირწყლოვანი და ტკბილი პროდუქტები უნდა შეიზღუდოს. საშუალო სიმძიმის დემპინგსინდრომის შემთხვევაში, დიეტოთერაპიასთან ერთად, საჭირო ხდება დროდადრო სტაციონარული და კურორტული მკურნალობაც. მძიმე ფორმის შემთხვევაში უნდა გაკეთდეს განმეორებითი, რეკონსტრუქციული ოპერაცია.


ჰიპოგლიკემიური ანუ ჭამისშემდგომი მოგვიანებითი სინდრომი
ზოგჯერ კუჭისოპერაციაგადატანილ ავადმყოფებს ნახშირწყლების ცვლის მოშლის შედეგად ჭამიდან 3-4 საათის შემდეგ სისხლში შაქრის რაოდენობა მკვეთრად უქვეითდებათ. ჰიპოგლიკემიური სინდრომის დროს, დემპინგსინდრომისგან განსხვავებით, სიმპტომები უზმოზე აღმოცენდება და არა ჭამის შემდეგ. ესენია: სპაზმი მუცლის ზედა ნახევარში (კუჭის თავთან), პულსაციის შეგრძნება, ძლიერი საერთო სისუსტე, თავბრუხვევა, ცივი ოფლი, თავის ტკივილი, გულის ფრიალი და ძლიერი შიმშილის შეგრძნება - მგლის მადა, რის გამოც ავადმყოფი იძულებულია, დაჯდეს ან დაწვეს და მიიღოს თუნდაც ცოტაოდენი საკვები (რომელსაც ასეთი ავადმყოფები თითქმის ყოველთვის თან ატარებენ). შეტევის შემდეგ რამდენიმე საათის განმავლობაში ავადმყოფს აწუხებს ძლიერი საერთო სისუსტე. შეტევას ახშირებს და აძლიერებს ფიზიკური დატვირთვა. მკურნალობა საკვების ხშირად და მცირე ულუფებით მიღებას გულისხმობს. ასეთი დიეტოთერაპია უმეტესად საკმარისია.


ნაღველკენჭოვანი დაავადება (ქოლეცისტიტი)
ნაღველკენჭოვანი დაავადება ვლინდება უძლიერესი ტკივილის შეტევით, რომელსაც ღვიძლის ჭვალს ანუ კოლიკას უწოდებენ. კოლიკა უეცრად აღმოცენდება. მისი მაპროვოცირებელი ფაქტორებია დიდი რაოდენობით ცხიმიანი საკვების მიღება, ფიზიკური გადატვირთვა, მანქანით შორ მანძილზე მგზავრობა, რაც სხეულის რყევას იწვევს, უარყოფითი ემოციები. არის შემთხვევებიც, როცა ჭვლის უშუალო მიზეზის დასახელება ძნელია. ზემოთ აღწერილი ფაქტორების ზემოქმედებით იწყება კენჭის მიგრაცია (მოძრაობა), რაც ნაღვლის ბუშტისა და სადინარების სპაზმურ შეკუმშვას იწვევს. ტკივილი ხშირად ღამით აღმოცენდება, ლოკალიზებულია მარჯვენა ფერდქვეშა მიდამოში, ვრცელდება მუცლის მთელ ზემო ნაწილში - ეპიგასტრიუმში, ირადიაციას განიცდის ანუ ვრცელდება გულმკერდის მარჯვენა ნახევრისკენ - მარჯვენა ბეჭის, მხრის, კისრის მიდამოსკენ. ტკივილი იმდენად ძლიერია, რომ ადამიანი ადგილს ვერ პოულობს, კვნესის, ყვირის. ზოგჯერ შეტევის დროს ტკივილის პიკზე გულისრევა და ღებინება ვითარდება. ტემპერატურის მომატება იმაზე მეტყველებს, რომ დაავადებას ინფექციაც დაერთო. ღვიძლის ჭვალი რამდენიმე წუთიდან რამდენიმე საათამდე გრძელდება, ზოგჯერ - ერთი-ორი დღე-ღამეც კი. უკანასკნელ შემთხვევაში ტკივილი დროდადრო სუსტდება, მერე კი კვლავ ძლიერდება. თუ შეტევას ნაღვლის ბუშტის ანთება არ დაერთო (მისი ერთ-ერთი თვალსაჩინო ნიშანი, როგორც აღვნიშნეთ, ტემპერატურის მომატებაა), გამაყუჩებელი და სპაზმოლიზური საშუალებებით ტკივილის კუპირების შემდეგ ადამიანი თავს ჯანმრთელად გრძნობს და მომდევნო შეტევამდე აღარაფერი აწუხებს. რამდენ ხანს გასტანს სიმშვიდე - რამდენიმე დღე, კვირა, თვე თუ წელიწადი, ძნელი სათქმელია. ნაღველკენჭოვან დაავადებას ქირურგიული წესით მკურნალობენ. ქოლეცისტიტის დროს პერიტონიტი ოპერაციის აბსოლუტური ჩვენებაა. გადაუდებელი ოპერაცია უნდა გაკეთდეს პირველ 24-72 საათში დესტრუქციული ფორმების (ფლეგმონა, განგრენა, პერფორაცია) შემთხვევაში, როდესაც დაავადების კლინიკური სურათი პროგრესულად უარესდება (ან, მიუხედავად ანტიბიოტიკებით ენერგიული მკურნალობისა, არ უმჯობესდება). ნაადრევ ოპერაციას აკეთებენ დაავადებიდან 7-10 დღის შემდეგ, განმეორებითი მორეციდივე ქოლეცისტიტის დროს - მწვავე მოვლენების ჩაცხრობის შემდეგ. ოპერაციას არ აკეთებენ, როდესაც შეტევა ხანმოკლეა და მარტივი სამკურნალო ღონისძიებების შედეგად უკუვითარდება. ბოლო ხანს ქირურგები ცდილობენ, თავი აარიდონ გადაუდებელ ოპერაციას, როცა შეტევა მაქსიმალურად ძლიერია. რა თქმა უნდა, ყოველ ცალკეულ შემთხვევაში საკითხი ინდივიდუალურად, დაავადების სურათისა და მოსალოდნელ გართულებათა ალბათობის მიხედვით წყდება. მართებულად აღნიშნავენ, რომ გონივრული არ არის, აუცილებლად ვეცადოთ პროცესის ჩაცხრობას მედიკამენტური მკურნალობით და უარი ვთქვათ ოპერაციაზე. შეიცვალა ნაადრევი ოპერაციის დროც: თუ ის პირველ კვირაში არ გაკეთდა, შემდგომ ანთებითმა ინფილტრატმა შესაძლოა ოპერაციული ჩარევა გაართულოს, ამიტომ ასეთ დროს ზოგჯერ უმჯობესია, ოპერაცია გაკეთდეს ინფილტრატის გაწოვის შემდეგ, დაახლოებით ერთი თვით გვიან. სადღეისოდ ნაღველკენჭოვანი დაავადების მკურნალობისას დიდი პოპულარობით სარგებლობს ჩარევის ისეთი მცირეინვაზიური მეთოდები, როგორებიცაა ნაღვლის ბუშტის ამოკვეთა მინიმიდგომით (მინიგანაკვეთით) და ლაპაროსკოპიული (ხალხში "უსისხლო ოპერაციად" წოდებული) ქოლეცისტექტომია. ეს უკანასკნელი მეტად პოპულარულია.


ქრონიკული ქოლეცისტიტი
ნაღვლის ბუშტის ქრონიკული ანთების დროს ტკივილი მარჯვენა ფერდქვეშა არეში ყრუა, ირადიაციას განიცდის მარჯვენა ბეჭში, მწვავდება ცხიმიანი საკვების, ფიზიკური ან ფსიქიკური გადაძაბვის გავლენით. აღინიშნება დისპეფსიური მოვლენები: უმადობა, გულისრევა, მეტეორიზმი, ყაბზობა. ავადმყოფი წონას იკლებს. ზოგიერთს აქვს სუბფებრილური ტემპერატურა, სუბიქტერული (მოყვითალო ფერის) სკლერები. ხელით გასინჯვისას მტკივნეულია ნაღვლის ბუშტის საპროექციო არე. ქრონიკული ქოლეცისტიტი ხანგრძლივად, პერიოდული გამწვავებებით მიმდინარეობს. პროფილაქტიკისთვის საჭიროა წინამორბედი პათოლოგიის - ნაღველკენჭოვანი დაავადების, კუჭ-ნაწლავის დაავადების, სიმსუქნის - დროული მკურნალობა.




კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სტატიები
"იყიდება მერსედეს სპრინტერი 1997 წლის. თეთრი ფერის,...
"იყიდება გამოხარშული ხის 6 ცალი სკამი,...
"შევიძენ ოჯახიდან! ძველებურ ანტიკვარულ ნივთებს, კობალტის, ვაიმარის,...