რუბრიკები
სათესლე ჯირკვლების ტკივილი
სათესლე ჯირკვლების ტკივილი
სათესლეები - ეს მამაკაცის სასქესო ჯირკვლებია. მარჯვენა და მარცხენა ჯირკვლები მამაკაცის სათესლე პარკის შესაბამის ნახევრებშია მოთავსებული. ხშირად მარცხენა სათესლე ჯირკვალი უფრო დაბლაა დაწეული. თითოეული სათესლე ჯირკვლის ზედა ნაწილს უერთდება სათესლე ბაგირაკი, რომელიც სათესლის გარსების, სათესლის არტერიის, სათესლე ჯირკვლის ვენური წნულის ვენებისა და თესლგამომტანი სადინარისგან შედგება. სათესლე ჯირკვლების გვერდებზე ზემოთ და ქვემოთ მოთავსებულია სათესლეების დანამატები, რომლებიც ჯირკვლების ქვედა ნაწილში თესლგამომტან სადინარებში გრძელდება. თავად ჯირკვალიც რამდენიმე გარსისგან შედგება, თუმცა მათი მიმოხილვა შორს წაგვიყვანს. აი, ასეთია მოკლედ სათესლე ჯირკვლების ანატომია. სათესლე ჯირკვლებისა და მათი დანამატების დაავადებები თითოეული ან რამდენიმე ანატომიური სტრუქტურის პათოლოგიით შეიძლება იყოს გამოწვეული. შესაბამისად, სხვადასხვაგვარია მათი კლინიკური გამოვლინებაც, მაგრამ მათ მაინც აქვთ ერთი საერთო ნიშანი - ეს ტკივილი გახლავთ. გაგაცნობთ სათესლე ჯირკვლების რამდენიმე დაავადებას, მათი მკურნალობისა და პროფილაქტიკის წესებს.

ვარიკოცელე სათესლე ჯირკვლისა და სათესლე ბაგირაკის ვენების ვარიკოზული გაგანიერებაა. ის მამაკაცთა ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული დაავადებაა და ხშირად არცთუ ისე სასიამოვნო შედეგი მოსდევს. ვარიკოცელე ვითარდება ორი მიზეზის გამო. პირველი სისხლძარღვის კედლის თანდაყოლილი სისუსტეა. ხშირად ვარიკოცელე ამ პრობლემისადმი გენეტიკური განწყობის შედეგი გახლავთ - ვარიკოცელეთი დაავადებულის სისხლით ნათესავს თითქმის ყოველთვის აღმოაჩნდება ხოლმე ქვედა კიდურების ვენების ვარიკოზული გაგანიერება, ბრტყელტერფიანობა, გულის მანკი, ფიმოზი ან შემაერთებელი ქსოვილის სხვა უკმარისობა. ხშირად ეს დაავადებები ერთმანეთს თანხვდება. მეორე მიზეზი მცირე მენჯის ღრუში ან სათესლე პარკის ვენებში სისხლის წნევის მომატებაა. სინამდვილეში ეს უფრო წინასწარი განწყობის ფაქტორია და არა დაავადების მიზეზი, მაგრამ ზოგჯერ გვხვდება იმდენად მკვეთრად გამოხატული ანატომიური ცვლილებები, რომლებსაც ვენებში წნევის მომატება მოჰყვება, რომ ეს ფაქტორი ვარიკოცელეს მიზეზად იქცევა. სათესლე ჯირკვლის ვენა შეიძლება გაიღუნოს, სხვა სისხლძარღვებით გადაიკეტოს, ქსოვილთა ნაკეცებს შორის გაიაროს და სხვა. ეს ყველაფერი ვენის შევიწროებას და შედეგად მასში სისხლის წნევის მომატებას იწვევს. იშვიათად ვენაში სისხლის წნევის მომატება ზოგადი ფაქტორებით არის გამოწვეული - ქრონიკული შეკრულობით ან დიარეით, სიმძიმეების აწევით, მუცლის კუნთების დაჭიმვით და ასე შემდეგ. ამ ფაქტორებმაც შეიძლება ხელი შეუწყოს ვარიკოცელეს განვითარებას, მაგრამ დაავადების მიზეზად ვერ იქცევა. ყველაზე ხშირად ვარიკოცელე სქესობრივი მომწიფების პერიოდში ვითარდება. ის სწრაფად აღწევს გარკვეულ ხარისხს და აღარ პროგრესირებს. ვარიკოცელე თითქმის ყოველთვის მარცხენამხრივია. იშვიათია ორმხრივი ვარიკოცელე, კიდევ უფრო იშვიათი - მარჯვენა სათესლე ჯირკვლისა. ვარიკოცელე სათესლე ჯირკვლის ფუნქციაზე ახდენს გავლენას. ეს ორგვარად შეიძლება გამოვლინდეს - ან ტკივილითა და უსიამოვნო შეგრძნებებით, ან უნაყოფობით. ტკივილს ან უსიამოვნო შეგრძნებებს ყველაზე ხშირად აქვთ დაქაჩვის, ზეწოლის ხასიათი. ხშირად პაციენტები ამ მდგომარეობას აღწერენ როგორც სათესლე პარკში სიმძიმის შეგრძნებას. ჩვეულებრივ, ეს შეგრძნებები მუდმივი არ არის, მაგრამ ვლინდება ფიზიკური დატვირთვის, სქესობრივი აქტის, სითბური პროცედურების ან ხანგრძლივი უმოძრაობის დროს. მარცხენამხრივი ვარიკოცელეს დროს არ არის აუცილებელი, ტკივილი მარცხნივ იყოს ლოკალიზებული - ხშირად პაციენტებს უჭირთ გარკვევა, რომელ ნახევარშია ეს შეგრძნება უფრო მკვეთრად გამოხატული, არცთუ იშვიათად კი ტკივილი მარჯვნივ ლოკალიზდება. ყველაზე ხშირად ვარიკოცელე უსიმპტომოდ მიმდინარეობს და საერთოდ არ აწუხებს ადამიანს. მრავალი მამაკაცი ვარიკოცელეთი მთელ ცხოვრებას ატარებს, შვილები ჰყავს და არაფერი იცის ამ დაავადების შესახებ. ხშირად ვარიკოცელეს სხვა მიზეზის გამო გასინჯვისას, შემთხვევით აღმოაჩენენ. ვარიკოცელეს აღმოჩენა ხდება სათესლე ჯირკვლის დათვალიერებით, ექოსკოპიური ან დოპლეროგრაფიული კვლევით. ორი უკანასკნელი აუცილებლად ორ მდგომარეობაში - წოლითსა და დგომითში - უნდა ჩატარდეს. თუ ასე არ გაკეთდა, გამოკვლევა ყოველგვარ აზრს კარგავს. მკითხველისთვის საინტერესო იქნება ისიც, რომ ვარიკოცელეს აღმოჩენის შეთხვევაში აუცილებლად უნდა გაკეთდეს სპერმომორფოგრამა. ვარიკოცელეს მხოლოდ ქირურგიული მეთოდით მკურნალობენ. თუ სადმე გაიგონებთ მისი უოპერაციოდ მკურნალობის შესახებ, არ დაიჯეროთ, ვარიკოცელეს ეფექტური მკურნალობა ოპერაციის გარეშე შეუძლებელია. ვარიკოცელე, როგორც ზემოთაც ვთქვით, ძირითადად ანატომიური ან გენეტიკური განწყობის გავლენით ვითარდება, ამიტომ მის პროფილაქტიკაზე ლაპარაკიც ზედმეტია. სქესობრივი მომწიფების პერიოდის დასრულების შემდეგ (19-20 წლის ასაკში) კარგი იქნება უროლოგთან კონსულტაციის გავლა და თუ ვარიკოცელეს არავითარი ნიშანი არ არსებობს, მაშინ ამაზე ნერვიულობა აღარ ღირს. თუ ვარიკოცელე აღმოგაჩნდათ, თავი უნდა არიდოთ მძიმე ფიზიკურ დატვირთვას და მოიწესრიგოთ კუჭ-ნაწლავის მოქმედება. სათესლე ჯირკვლებში ტკივილის დროს შესაძლოა შვება მოგგვაროთ ცივმა საფენებმა სათესლე პარკის მიდამოში ან სისხლძარღვთა შემავიწროებელმა პრეპარატებმა. სისხლძარღვთა გამაფართოებლები და სითბო კი უკუნაჩვენებია. განურჩევლად მდგომარეობისა, აუცილებელია ვიზიტი ექიმთან და, შესაძლოა, ოპერაციის გაკეთება - ასე თავს დააღწევთ დაავადებას და მის ყოველგვარ გამოვლინებას, რაც თქვენს ცხოვრებას უფრო მშვიდსა და ხარისხიანს გახდის.



კომენტარი არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიის სხვა სტატიები
"იყიდება ნისანის რადიატორი, თითქმის ახალი"
"იყიდება გამოხარშული ხის 6 ცალი სკამი,...
"შევისყიდი ძველ ქარვის მძივებს,კრიალოსნებს,თვლის სიდიდის და ხარისხის...