რუბრიკები
ბავშვის აღზრდა
მცდელობა, შვილი დამოუკიდებლად თამაშს მიაჩვიონ, ბევრისთვის კრახით მთავრდება. თუ დავფიქრდებით, ეს სულაც არ არის უცნაური. რა თქმა უნდა, პატარა ბავშვი იოლად იპოვის გასართობს; პრობლემა ის არის, რომ მას ჯერ კიდევ არ ესმის, რა შეიძლება და რა - არა, რა არის ცუდი და რა - კარგი. მაგალითად, ბავშვს შეუძლია, ქვაბს კოვზი ურახუნოს და წარმოიდგინოს, რომ დოლზე უკრავს; ხალიჩაზე ფქვილი დაყაროს და წარმოიდგინოს, რომ თოვლი მოვიდა ან ჩამოხიოს შპალერი და იმხიარულოს.

ორ წლამდე მშვიდი, დამყოლი ბავშვი იყო, მაგრამ უეცრად შეიცვალა - თუ შეამჩნია, რომ ვინმეს მისი სათამაშოს აღება სურს, საშინლად ნერვიულობს. როგორ გადავაჩვიო სიხარბეს?

უპირველეს ყოვლისა, უნდა გავიგოთ, საიდან იღებს სათავეს სიხარბე. ხშირად ამისკენ თავად მშობლები უბიძგებენ ბავშვს.
ყველა მოსწავლის მშობელი ოცნებობს იმ დღეზე, როცა სკოლიდან დაბრუნებული მისი შვილი ისადილებს, ცოტას დაისვენებს და თავისით, ხვეწნა-მუდარისა თუ მკაცრი მითითების გარეშე შეუდგება გაკვეთილების მომზადებას. ბუნებრივია, დედ-მამას სურს, მათი შვილი ბეჯითი, ყურადღებიანი, გამჭრიახი იყოს, ადვილად ამზადებდეს საშინაო დავალებებს, უფროსების დახმარება იშვიათად სჭირდებოდეს და წარმატებებით ახარებდეს მშობლებს.

მყავს 1 წლის ბიჭუნა. უმამოდ ვზრდი. ვცხოვრობთ ბებიასა და ბაბუასთან ერთად, რომლებიც აქტიურად არიან ჩართული ბავშვის აღზრდაში. მინდა, ჩემი ბიჭი ნამდვილი მამაკაცი დადგეს. მირჩიეთ, რა გავაკეთო ამისთვის.


ფერისადმი ბავშვის დამოკიდებულებას ფსიქოლოგთა მრავალი კვლევა მიეძღვნა და დღემდე შესწავლის საგანია. ჩვენ მხოლოდ რამდენიმე შენიშვნით შემოვიფარგლებით, რომელთა გათვალისწინება აუცილებელია იმის გასაგებად, რას ფიქრობს და გრძნობს ბავშვი, როცა ხატავს.

მიიჩნევა, რომ ფერის შეგრძნება თანდაყოლილია. ერთნი წითელს ანიჭებენ უპირატესობას, მეორენი - ლურჯს. მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ბავშვის ცხოვრების პირობები და ამა თუ იმ კულტურისადმი კუთვნილებაც. ფსიქოლოგების აზრით, ყველა ფერს თავისი დატვირთვა აქვს. ფერი შესაძლოა ასახავდეს შიშს, სევდას, მრისხანებას, სიყვარულს. თუმცა აქაც გასათვალისწინებელია პირობითობა.

ამბობენ, რომ ყურადღება თავისთავად ვითარდება, როგორც სპორტსმენის კუნთები იზრდება ვარჯიშიდან ვარჯიშამდე. მივიღოთ თუ არა მონაწილეობა ამ ვარჯიშში?

ერთმნიშვნელოვნად! ყურადღების განვითარება აუცილებელია. ამით ბავშვს საშუალებას ვაძლევთ, ინტენსიურად განვითარდეს თვითონ. მოდი, ვცადოთ, ერთად ჩავწვდეთ საიდუმლოს - შევხედოთ გარე სამყაროს პატარას გაოცებული თვალებით. ყურადღება ახალშობილის ფსიქიკის ერთ-ერთი ძირითადი ფუნქციაა, რომელიც პრინციპულად განსხვავდება ზრდასრული ადამიანის ყურადღებისგან.

ბავშვს სათამაშოები არ აინტერესებს
ჩემი შვილი მალე 7 თვის გახდება. ძალიან აქტიური ბავშვია. უკვე ცდილობს, დაეყრდნოს დივანს, საწოლს და გაიაროს. მაგრამ არის ერთი პრობლემა: ის გამუდმებით ითხოვს ჩემს ყურადრებას და ზედაც არ უყურებს სათამაშოებს. სამაგიეროდ, ყურადღებას იჩენს ისეთი ნივთების მიმართ, რომლებიც საბავშვო არ არის. ყველაზე მეტად უყვარს ფეხსაცმლის ან ტანსაცმლის ღეჭვა, ან აიღებს პურს და ნამცეცებს მთელ სამზარეულოში აბნევს. წუთითაც არ მშორდება, დღისითაც კი მხოლოდ ჩემთან ერთად სურს ძილი. როგორ გადავაჩვიო ამას? როგორ დავაინტერესო სათამაშოებით?

ჩვენ უკვე განვიხილეთ, როგორ უნდა შევუქმნათ პატარა ბავშვს გარემო, რომელიც მას ხელოვნების ნიმუშებისადმი ინტერესს გაუღვიძებს. ამჯერად იმაზე ვისაუბრებთ, როგორ შეიძლება ხელოვნებასთან კონტაქტი ყოველდღიური იყოს. ამ დროს ერთი რამაა მთავარი - ფართოდ გავახილოთ თვალები და ყურადღებით მიმოვიხედოთ. დანარჩენი იმაზეა დამოკიდებული, სად ცხოვრობთ.

ნაჩვენებია მე-1 გვერ 28 - დან