რუბრიკები
ოჯახის მკურნალი
კითხვა-პასუხი
ვენების (ღრმა) გაგანიერება - Venous varicosis  - варикозное расширение глубоких вен

ღრმა ვენების პათოლოგია ხშირად თრომბოზის გამო ვითარდება. იგი შეიძლება ნებაზე მიშვებული ზედაპირული ვენების ვარიკოზული გაგანიერების გართულებაც იყოს. საქმე ის არის, რომ ზედაპირული ვენების გაგანიერებას მოჰყვება პერფორანტული ვენების ნაკლოვანება, რომელთა მეშვეობითაც სისხლი ზედაპირულიდან ღრმა ვენებში გადაედინება. მათი სარქვლები სისხლს საშუალებას არ აძლევს, ღრმა ვენებიდან უკან, ზედაპირულში დაბრუნდეს. როცა პერფორანტული ვენები დაზიანებულია, ხდება სისხლის რეფლუქსი (უკუდინება) ზედაპირულ ვენებში. ეს ღრმა ვენების უკმარისობას იწვევს, საბოლოოდ კი ქრონიკული ვენური უკმარისობა ვითარდება.

სიმპტომები და მიმდინარეობა. ღრმა ვენების გაგანიერების დროს ავადმყოფი უჩივის ქვედა კიდურების ტკივილს, რომელიც დიდხანს დგომისას ძლიერდება, ხოლო სიარულის დროს მცირდება, აგრეთვე - ფეხებში სიმძიმისა და სიმხურვალის შეგრძნებას, შეშუპებას, რომელიც თავდაპირველად მხოლოდ საღამოობით აღინიშნება, შემდგომში კი იმდენად მკვეთრია, რომ კიდურები ზოგჯერ ორჯერაც კი დიდდება. შორსწასულ შემთხვევაში კანი იცვლის ფერს და ვითარდება ლურჯი ფლეგმაზია. ღრმა ვენების გაგანიერებისთვის დამახასიათებელია დერმატიტი, ეგზემა და ტროფიკული წყლულები ქვემო კიდურებზე.
დიაგნოსტიკა. ინსტრუმენტული კვლევის მეთოდებიდან ყველაზე მისაღები და არაინვაზიურია დოპლეროგრაფია. საჭიროებისას ტარდება ფუნქციონალური სინჯები ღრმა ვენების გამტარობაზე, სარქვლების უკმარისობაზე, პერფორანტების უკმარისობაზე. ერთ-ერთი ყველაზე ინფორმაციული მეთოდია ფლებოგრაფია.

მკურნალობა. ღრმა ვენების გაგანიერება ძირითადად კონსერვატიულ მკურნალობას მოითხოვს, თუმცა არსებობს რამდენიმე ოპერაციული მეთოდი. ღრმა ვენებზე დიდი ოპერაციები არ ტარდება. კეთდება ჯვარედინი პლასტიკა, გადართვა ერთი სისტემიდან მეორე სისტემაში.
ღრმა ვენების უკმარისობის დროს ინიშნება ვენატონიკები: დეტრალექსი, ტროქსევაზინი, ვენორიცი და სხვა. გარდა ამისა, პაციენტს ურჩევენ კომპრესიული ტრიკოტაჟის ტარებას, უდგენენ მოძრაობის რეჟიმს, დიეტას (იკრძალება ალკოჰოლი და ცხარე საკვები). საჭიროების შემთხვევაში ინიშნება როგორც პირდაპირი (ჰეპარინი, ფრაქსიპარინი), ისე არაპირდაპირი მოქმედების (ვარფარინი, ჰემოპარინი) ანტიკოაგულანტები. არსებობს კანზე წასასმელი სპეციალური ჟელეები და მალამოებიც (ტროქსევაზინის, ჰეპარინის და სხვა).

 

 

ნორვეგიელი მეცნიერები მიიჩნევენ, რომ მღელვარება და დეპრესია სიმსივნური პათოლოგიის განვითარებაში მთავარ როლს ასრულებს.
როგორც მეცნიერები აცხადებენ, სექსისთვის საუკეთესოა ის დრო, როდესაც ტესტოსტერონის დონე მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს სისხლში. ეს კი გამთენიას 05:48 საათზე მიიღწევა. დიდ ბრიტანეთში მკვლევარებმა ჩაატარეს საინტერესო ექსპერიმენტები, რომელთა შედეგებითაც გაირკვა, რომ
ამერიკელ მეცნიერთა განცხადებით, დაბერების პროცესი 39 წლიდან იწყება. ამ ასაკიდან ადამიანის გონებრივი შესაძლებლობები რამდენადმე სუსტდება, ირღვევა საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის ფუნქციაც.
23 აგვისტო 2017
ამერიკელმა მეცნიერებმა ტვინის ვიზუალიზაციის მეთოდის გამოყენებით ჩატარებული კვლევის 46 034 მონაცემი გააანალიზეს. ქალებს ტვინის აქტივობა უფრო მაღალი აღმოაჩნდათ, ვიდრე მამაკაცებს. კერძოდ, მნიშვნელოვნად უფრო აქტიური იყო კონცენტრაციასთან, იმპულსური ქცევის კონტროლთან, განწყობასთან და ღელვასთან დაკავშირებული უბნები.
13 მარტი 2017
ალკოჰოლის ხშირი მოხმარება ჯანმრთლობისთვის მავნებელია, თუმცა დღესასწაულებზე სასმელზე უარის თქმა ზოგჯერ შეუძლებელია. დღესასწაულებისთვის მომზადებაა საჭირო. რამდენიმე დღით ადრე, იოდშემცველი პროდუქტების მიღებაა რეკომენდებული (ზღვის კომბოსტო, ზღვის თევზი, ზღვის პროდუქტები, ფეიხოა).
სპეციალისტები დიდხანს მუშაობას არ გვირჩევენ. ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის მეცნიერთა განცხადებით, ადამიანები, რომლებიც ბევრს მუშაობენ, გულის უკმარისობის სერიოზულ საფრთხეს იქმნიან. ისინი იმავდროულად ინსულტისა და დემენციის განვითარების რისკჯგუფშიც არიან.
ოქსფორდის უნივერსიტეტის მეცნიერების აზრით, ძალიან ბევრი ძილი ისევე მავნებელია, როგორც უძილობა. დამტკიცებულია, რომ ცხრა საათზე მეტი ხანგრძლივობის ძილი ღამის კოშმარებს იწვევს. ასეთი ხანგრძლივობისას, ადამიანი დროის დიდი ნაწლს სწრაფი ძილის ფაზაში ატარებს.
ქრონიკული მწეველები მავნე ჩვევის მიტოვების შემთხვევაში ხშირად ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ვერ შეიგრძნობენ ორგანიზმის ზოგადი მდგომარეობის გაუმჯობესებას. ამის მიზეზი ის გახლავთ, რომ მოწევის გამო წლების განმავლობაში ორგანიზმში დაგროვილი მავნე ნივთიერებები (ტოქსინები) უმალ არ გამოძევდება.